Besnijdenis: live and let live

februari 28, 2018

Opiniestuk Hans Maes

Toen enkele maanden geleden het Raadgevend Comité voor Bio-Ethiek het advies de wereld instuurde om rituele besnijdenissen niet langer terug te betalen kon je de bui al voelen hangen. Nu het Ijslandse parlement debatteert over een volledig verbod, is het zover: het Belgische debat over ritueel besnijden. Na onverdoofd slachten, boerkini’s al dan niet verbieden, erediensten uitzenden op de VRT en religieuze symbolen bij de overheid het zoveelste debat over (een aspect van) religie in de samenleving.

In ons land pleiten o.a. endocrinoloog Guy T’Sjoen (UZ Gent) en fertiliteitsexperte Petra De Sutter (UGent) voor een verbod. ‘Genitale mutilatie’, zo klinkt het. “Kinderen kunnen het zelf niet kiezen, dus is dit eigenlijk slagen en verwondingen.” Of nog: “Een inbreuk op de mensenrechten.”

Ik ben zelf besneden. Weliswaar om medische redenen, maar daarom voel ik me niet minder aangesproken. Als ik de experten moet geloven is mij in mijn kindertijd een groot drama overkomen. Alsof ik nu een minder compleet leven zou leiden.
Wetenschappelijk studies zouden uitwijzen dat besneden mannen duidelijk minder gevoelig zijn dan niet-besteden mannen. Kan zijn. Ik ben nochtans volmaakt gelukkig in mijn seksuele leven. Voel ik me gemutileerd? Nee. Werd mij onrecht aangedaan? Nee.

Anderen zijn meer gewonnen voor het niet langer terugbetalen van de rituele besnijdenis. Ziedaar de volgende stap naar de totale laïciteit in ons land. Wat in ons land met belastinggeld wordt gefinancierd en nog maar een zweem van religie met zich meedraagt moet weg volgens de voorstanders. En kennelijk al helemaal wanneer het gaat over een islamitisch religieus gebruik.
Het is, zoals minister van Volksgezondheid Maggie De Block al aangaf, voor artsen niet mogelijk om te checken of een besnijdenis al dan niet medisch noodzakelijk is. Geen discriminatie op basis van religie dus. Tot zover het debat over al dan niet terugbetalen.

De oplossing voor dit vraagstuk is eenvoudig. Live and let live. Laat het los. Per jaar worden in onze pluralistische Belgische samenleving 26.000 mannen besneden. Niemand die daar ooit een probleem van maakte. Laten we dat zo houden.